Recht op bescherming bij adoptie: iets meer
Staten die adoptie erkennen of toestaan, moeten er voor zorgen dat het belang van het kind daarbij altijd de belangrijkste overweging is. Geen enkel ander belang (economisch, politiek, staatsveiligheid of het belang van diegenen die het kind willen adopteren) kan het belang van het kind overtreffen. Ook het belang van andere kinderen in het gezin van de kandidaat-adoptieouders moet in overweging genomen worden. Bij het vaststellen van het belang van het kind is het, volgens het verdrag, niet verplicht om de mening van het kind te vragen, maar wel raadzaam om er het passend belang aan te besteden zoals artikel 12 voorziet.
Staten moeten waarborgen dat adoptie van een kind enkel wordt toegestaan als de bevoegde autoriteiten, conform de wet en op grond van alle van belang zijnde betrouwbare gegevens, dit toestaan. Daarbij moet ook gelet worden op de verhouding van het kind met zijn of haar ouders, familieleden en wettelijke voogden en moeten de betrokkenen hebben ingestemd, indien dit vereist is, na volledig te zijn ingelicht. Een adoptie kan enkel indien de natuurlijke ouders de zorg voor het kind niet willen opnemen of indien ze bij wet ongeschikt worden bevonden voor de opvoeding van het kind. Aan elke adoptie moet een uitgebreid onderzoek voorafgaan.
Interlandelijke adoptie kan (enkel) worden overwogen als alternatieve zorg, indien het kind niet in een pleeg- of adoptiegezin kan worden geplaatst en op geen enkele andere passende wijze kan worden verzorgd in het land van herkomst.
De staat moet in het geval van een interlandelijke adoptie verzekeren dat er voor het kind gelijkwaardige waarborgen en normen gelden als die die gelden bij adoptie in eigen land. Vaak worden interlandelijke adopties immers gebruikt als een dekmantel voor kinderhandel met het oog op gedwongen kinderarbeid of seksuele uitbuiting, wat uiteraard moet voorkomen worden. De staat moet ook alle maatregelen nemen die nodig zijn om te voorkomen dat de betrokkenen bij een interlandelijke adoptie ongepaste financiële voordelen genieten. Een systeem waarbij het adoptiekind een prijs krijgt, heeft immers de neiging om criminaliteit, corruptie en uitbuiting aan te sporen. Daarom mogen enkel reële kosten en redelijke onkosten voor de betrokkenen worden aangerekend.
De staat tracht verder de correcte toepassing van het adoptierecht na te streven door bilaterale of multilaterale regelingen of overeenkomsten aan te gaan.