Wat is de betekenis van het recht op bescherming bij adoptie?
Staten die adoptie erkennen en/of toestaan, moeten ervoor zorgen dat het belang van het kind altijd primeert.. Geen enkel ander belang (economisch, politiek, staatsveiligheid of het belang van diegenen die het kind willen adopteren) kan het belang van het kind overtreffen. Ook het belang van andere kinderen in het gezin van de kandidaat adoptieouders moet in overweging genomen worden. Bij het vaststellen van het belang van het kind is het volgens het verdrag niet verplicht om de mening van het kind te vragen, maar wel raadzaam om er het passend belang aan te besteden.
Staten moeten waarborgen dat adoptie van een kind enkel wordt toegestaan als de bevoegde autoriteiten, conform de van toepassing zijnde wetten en procedures en op grond van alle van belang zijnde betrouwbare gegevens, dit toestaan. Daarbij moet ook gelet worden op de verhouding van het kind met zijn of haar ouders, familieleden en wettelijke voogden. De betrokkenen moeten instemmen met de adoptie en zij moeten indien vereist volledig ingelicht worden. Een adoptie kan enkel indien de natuurlijke ouders de zorg voor het kind niet willen opnemen of indien ze bij wet ongeschikt worden bevonden voor de opvoeding van het kind. Aan elke adoptie moet een uitgebreid onderzoek voorafgaan.
Interlandelijke adoptie kan (enkel) worden overwogen als andere oplossing voor de zorg van het kind, indien het kind niet in een pleeg- of adoptiegezin kan worden geplaatst en op geen enkele andere passende wijze kan worden verzorgd in het land van herkomst.
De staat moet in het geval van een interlandelijke adoptie verzekeren dat er voor het kind waarborgen en normen gelden die gelijkwaardig zijn aan die van de landelijke adoptie. Vaak worden interlandelijke adopties immers gebruikt als een dekmantel voor kinderhandel met het oog op gedwongen kinderarbeid of seksuele uitbuiting, wat uiteraard voorkomen moet worden. De staat moet ook alle passende maatregelen nemen die nodig zijn om te voorkomen dat de betrokkenen bij een interlandelijke adoptie ongepaste financiële voordelen genieten. Een systeem waarbij voor het adoptiekind een prijs betaald wordt, heeft immers de neiging om criminaliteit, corruptie en uitbuiting te stimuleren. Daarom mogen enkel reële kosten en redelijke onkosten voor de betrokkenen worden aangerekend.
De staat tracht verder de correcte toepassing van het adoptierecht na te streven door bilaterale of multilaterale regelingen of overeenkomsten aan te gaan. Deze kunnen eveneens waarborgen dat de plaatsing van het kind in een ander land door de bevoegde autoriteiten en instellingen uitgevoerd wordt.